İngiltere'nin Ware kasabasında bulunan 500 yıllık tarihi ev, yeni bir yol inşaatı nedeniyle yıkım kararıyla karşı karşıya kaldı. O dönem 50'li yaşlarında olan May Savage, anılarını ve tarihini kaybetmeyi reddetti. Evi her bir kirişine, tuğlasına ve pencere çerçevesine kadar sökerek 160 kilometre uzağa taşıma kararı aldı. Çevresindekiler bu kararı "çılgınlık" olarak nitelendirse de May geri adım atmadı.

CESARETİ TESADÜFİ DEĞİL

May’in bu cesareti tesadüf değildi. İkinci Dünya Savaşı sırasında ünlü de Havilland Mosquito uçaklarının üretiminde çalışan bir mühendis olan May, yapılara bir bütün olarak değil, birleştirilebilir parçalar olarak bakıyordu. Hatta evi taşımak için orduya mektup yazıp helikopter desteği bile istedi. Olumsuz yanıt alınca vazgeçmedi ve evi kamyonlarla yeni yerine nakletti.

ÇOĞU ZAMAN SANDALYEDE UYUDU

May, 1993 yılındaki ölümüne kadar bu "taşınmış" evde yaşadı ancak evin durumu dışarıdan bakanlar için pek iç açıcı değildi; pencerelerde cam yerine plastik filmler vardı. İkinci katın duvarları tam olarak bitirilmemişti. May, çoğu zaman bir sandalyenin üzerinde uyuyordu.

Onun için önemli olan konfor değil, "evladım" dediği bu yapıyı hayatta tutmaktı.

YARIM KALAN HİKAYESİNİ YEĞENİ TAMAMLADI

May'in ölümünden sonra evi devralan yeğeni Christine Adams, binayı gerçek bir yuvaya dönüştürmek için kolları sıvadı. 40 yıllık evliliğinin ardından zorlu bir boşanma süreci geçiren Christine, tüm acısını ve öfkesini evin restorasyonuna verdi. Bugün Christine, teyzesinin yarım bıraktığı o tarihi evde, tamamen yenilenmiş ve bahçesi düzenlenmiş bir huzur içinde yaşıyor.

ÖYKÜSÜ BEYAZ PERDEYE TAŞINIYOR

Bu olağanüstü azim öyküsü, yakında tüm dünya tarafından izlenecek. Bir film şirketi, Christine Adams'ın teyzesinin hayatını anlattığı kitabın telif haklarını satın aldı.

Christine Adams: "Teyzem bu filmi görse muhtemelen restorasyonu beğenmez ve 'O camlardaki kurşun kaplamalar gerçek mi yoksa yapıştırdınız mı?' diye hesap sorardı" diyerek teyzesinin detaycı karakterini gülümseyerek anıyor.