Evrenin temelleri sarsılıyor: Evren sanıldığı kadar "Kusursuz" olmayabilir mi? Yoksa evren yamuk mu?
Bilim dünyası, evrenin yapısına dair kökleşmiş inançları yerinden oynatacak devrim niteliğinde bir iddiayla çalkalanıyor. Uzun yıllardır "kusursuz bir simetri" üzerine inşa edilen kozmoloji modelleri, son gözlemlerle birlikte ciddi bir sınav veriyor. Yeni bulgular, evrenin her yönde aynı görünen izotropik yapısının aksine, bir yöne doğru "yamuk" veya asimetrik bir eğilim sergilediğini ortaya koyuyor. İşte evrenin derinliklerinden gelen ve ezber bozan o çalışmanın detayları:
Modern kozmolojinin kalbi, evrenin devasa ölçeklerde her yerde aynı (homojen) ve her yönde eş değer (izotropik) olduğu varsayımıyla atar. Lambda-CDM olarak adlandırılan standart model, Albert Einstein’ın genel görelilik kuramından beslenerek evreni maksimum simetriye sahip bir uzay-zaman dokusu olarak tanımlar. Bu yaklaşım, karmaşık denklemleri sadeleştirerek evrenin genişlemesini anlamamıza olanak tanır.
Ancak Büyük Patlama'nın yankısı olarak bilinen Kozmik Mikrodalga Arka Plan Işıması (CMB) üzerindeki hassas ölçümler, bu kusursuz tabloda çatlaklar olduğunu fısıldıyor.
Hubble Gerilimi ve Kozmik Dipol Bilmecesi
Bilim insanlarını asıl düşündüren nokta, sadece evrenin genişleme hızındaki ölçüm farklılıklarını içeren "Hubble Gerilimi" değil; çok daha derin bir sorun olan "Kozmik Dipol Anomalisi".
Normal şartlarda, gökyüzünün bir tarafının diğerinden binde bir oranında daha sıcak olması (dipol yapı), standart modelle çelişmez. Ancak bilimsel tutarlılık gereği, bu sıcaklık farkının evrendeki madde dağılımıyla, yani galaksilerin dizilimiyle birebir örtüşmesi gerekir.
Ellis-Baldwin Testi: Evren Sınıfta mı Kaldı?
1984 yılında ortaya atılan ve Ellis-Baldwin testi olarak bilinen yöntem, bu tutarlılığı sorgulamak için uzak radyo galaksileri ve kuasarları mercek altına alıyor. Standart modelin geçerli olması için ışımadaki sapma ile galaksi dağılımındaki sapmanın eşleşmesi şart.
Fakat son araştırmalar çarpıcı bir gerçeği gün yüzüne çıkardı: Evren bu testi geçemedi. Farklı teleskoplar ve farklı dalga boylarıyla yapılan bağımsız gözlemler, uzak gök cisimlerinin dağılımındaki dipol yapının, arka plan ışımasıyla uyumsuz olduğunu kanıtladı.
Yeni Bir Kozmoloji Kapıda mı?
Bu uyumsuzluk, sadece basit bir hesap hatası değil; evrenin temel tanımı olan FLRW (Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker) metriğine yönelik doğrudan bir meydan okuma olarak nitelendiriliyor. Eğer evren gerçekten "yamuk" bir yapıdaysa, fizik kitaplarının baştan yazılması gerekebilir.
Geleceğin Gözcüleri Görev Başında:
Euclid ve SPHEREx uyduları yakında daha net veriler sunacak.
Vera Rubin Gözlemevi, evrenin derin haritasını çıkaracak.
Yapay Zeka ve Makine Öğrenmesi, bu devasa veri yığınlarını analiz ederek yeni bir evren modelinin kapısını aralayacak.
www.sozcu.com.tr internet sitesinde yayınlanan yazı, haber ve fotoğrafların her türlü telif hakkı Mega Ajans ve Rek. Tic. A.Ş'ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez.