Maç başlayınca oyunun ruhunu hissedersiniz. Saha içinde Fenerbahçe, daha atak başlamak isteyen taraftı. Musaba sanki 10 yıldır Fenerbahçe forması giyen bir kanat forveti andırıyordu. Rahat ve zorlayıcıydı.

Tedesco’nun uzun vadede Fenerbahçe’ye neler getireceğini bilmem için astrolog olmam gerekiyor ama şu an için gerçek olan şu; Jose Mourinho’nun ‘Önce defansif oynamalıyız’ felsefesinden hücumu öncelikli hale döndürmek, çok önemli gelişme.

Mesela birçok teknik adam, yeni gelmiş Guendouzi’yi hemen takıma koyma konusunda ikilem içinde kalabilir. Tedesco onu oynattı ve Guendouzi nefis bir gol attı. O da Musaba gibi sanki yıllardır Fenerbahçe forması giyiyor gibiydi.

Fenerbahçe’nin orta alan presi, takım savunmasına olumlu etki etmişti. Sane, Yunus ve İcardi ilk devre sıfırdılar. Okan Buruk, Sara’yı oyuna alırken, Sanchez’i çıkarıp Lemina’yı stoper bölgesine çekmişti. Amaç orta alan ritmini yükseltmekti. Bu gerçekleşemedi çünkü Asensio’nun kornerinde Oosterwolde unutulmuştu. Hollandalı topa iyi vurunca maç iyice Fenerbahçe’nin kontrolüne geçti. Galatasaray riskleri alarak atak oynamaya çalışıyordu. Başka çare yoktu.

Torreira-İlkay değişikliğiyle Okan Buruk bir hamle daha yapmıştı. Amacı rakip yarı sahada set hücumu organize etmekti.

O bunları düşünürken, Fenerbahçe dünyaları kaçırıyordu. Süper Kupa’daki derbinin sonunda şöyle bir gerçek ortaya çıktı: Lig yarışında psikolojik üstünlük Fenerbahçe’ye geçti.