Z kuşağı (1997–2012 arası doğanlar), akıllı telefonlar ve sosyal medya ile büyüyen ilk jenerasyon. Yani hayatlarının büyük bölümü sürekli çevrimiçi olmakla geçti. Buna rağmen bugün bir kısmı: Telefonu olmayan partilere gidiyor, plaklar, film kameraları gibi analog objelere ilgi duyuyor. Dijital detoks ve daha sakin iletişim arayışında gibi trendlerle geçmişe özlem gösteriyor. Bu durum bir “retromania” (pop kültür geçmişini aramak ) değil, sadece estetik tercih; birçok genç dijital aşırı yüklenmeden uzaklaşmak, daha gerçek ve dikkatli bir yaşam tarzı aramak istiyor.

“HİÇ YAŞAMADIĞIM DÖNEMİ NEDEN SEVİYORUM”

Courrier International'ın haberine göre analiz, bunun iki temel nedeni olduğunu öne sürüyor:

1. Yarın umudu eskisi kadar güçlü değil

Z kuşağı, hızla değişen iş piyasası, ekonomik belirsizlik ve iklim kaygısı gibi faktörlerle büyüdü. Bu yüzden geçmiş, daha güvenli ve “daha basit” gibi algılanıyor.

2. Kültürel üretim nostaljiyi besliyor

Dizi/film yeniden çekimleri, eski müzikler ve retro estetik sosyal medyada sürekli öne çıkıyor. Gençler hiç yaşamadıkları 90’lar ve 2000’leri “cool” buluyor.

*Retromania, bolluğun yoksulluğu hakkında Simon Reynolds'ın yazdığı bir kitap. Pop kültürünün kendi geçmişine bağımlılığını ve eski kalıpta sıkışıp kaldığına dair düşünceyi ele alıyor. Alışveriş merkezlerinde, cep telefonu reklamlarında, bilgisayarlarımızda çalışırken arka planda MP3 ses formatındaki pop müzik, bugünlerde her yerde. Bu yaygınlığın, şaşırtma veya şekil değiştirme yeteneğini frenlediği düşünülüyor. Müziği dolaştırma ve ona erişme sürecinin, onu dinleme pratiğinden daha heyecan verici hale geldiği ifade ediliyor.

Odatv.com

Odatv.com